Co to jest kandydoza?

Człowiek nie lubi chorować, bo nie lubi chodzić do lekarza, dlatego stara się walczyć z wirusami, grzybami, bakteriami na własną rękę. Kiedy nie wie, co mu dolega, wpisuje swoje objawy w wyszukiwarkę internetową i – licząc, że nie jest to nic poważnego – szuka dla siebie diagnozy. Wyniki mogą być różne, można przy tym natknąć się na nazwy, które widzi się po raz pierwszy, na przykład słowo „kandydoza”. Czym jest i czy trzeba się jej obawiać? Poniżej postarano się rozwiać wszelkie wątpliwości.

Co stoi za nazwą „kandydoza”

Zanim zacznie się panikować i wierzyć w wyszukaną diagnozę, warto znaleźć informacje, czym właściwie jest kandydoza. Jest to choroba grzybicza wywołana przez drożdżaki z grupy Candida. Prowadzi ona do infekcji oraz osłabienia błoń śluzowych lub paznokci.

Candida normalnie żyje na skórze i wewnątrz ciała, w takich miejscach jak usta, gardło, jelita i pochwa, nie powodując żadnych problemów. Jeśli jednak wymknie się spod kontroli lub jeśli dostanie się głęboko do organizmu, na przykład do krwiobiegu lub narządów wewnętrznych: nerek, serca, mózgu, może wywołać infekcję. W rzeczywistości Candida jest najczęstszą przyczyną infekcji u ludzi.

Co sprawia, że te drożdżaki mogą się zbytnio namnożyć? Wpływ na to może mieć przyjmowanie antybiotyków, dieta bogata w cukier i rafinowane węglowodany, wysokie spożycie alkoholu, osłabiony układ odpornościowy, wysoki poziom stresu, cukrzyca, zaburzenia hormonalne. Objawy, które mogą informować o kandydozie, to: grzybica jamy ustnej, zmęczenie, nawracające infekcje narządów płciowych lub dróg moczowych, problemy trawienne, infekcje zatok, infekcje grzybicze skóry i paznokci, bóle stawowe. W przypadku grzybicy skóry widoczne jest czerwona wysypka, krosty i zaczerwienienie, zmiany te mogą powodować silny swąd, a także pieczenie.

Diagnostyka odbywa się na podstawie badania kału. Można je wykonać także bez wychodzenia z domu – niektóre sklepy medyczne oferują wysyłkę badania w kierunku kandydozy jelit drogą internetową.

Kandydoza – leczenie

Leczenie kandydozy zależne jest od tego, jakiego obszaru organizmu dotyka. Specjalista musi ustalić stopień jej zaawansowania, co pozwala na podjęcie jednego z kilku sposobów leczenia. W przypadku grzybicy paznokci stosowane są czasem specjalne lakiery do nich. Grzybica pochwy leczona jest globulkami, skóry – kremami, jamy ustnej – preparatów doustnych.

Jeżeli chodzi o kandydozę jelita, istotną rolę w leczeniu odgrywa odpowiednio skomponowany jadłospis. W leczeniu pomoże spożycie oleju kokosowego, czosnku, warzyw zielonych, imbiru, octu jabłkowego i soku z cytryny, dzikiego łososia, stosowanie priobiotyków.
Są również produkty spożywcze, z których należy zrezygnować podczas okresu leczenia. Zaliczają się do nich: napoje gazowane, alkohol, produkty z białej mąki, cukry, sery pleśniowe, biały ryż. Nie należy także sięgać za często po majonez i ketchup.

W przypadku większości zakażeń podaje się flukonazol w dawce 800 mg jako dawka nasycająca, a następnie w dawce 400 mg na dobę dożylnie lub doustnie przez co najmniej dwa tygodnie leczenia po negatywnym wyniku posiewu lub poprawie występowania objawów klinicznych.

Kandydoza – profilaktyka

Głównym warunkiem szybkiego wyleczenia i zapobiegania nawrotom infekcji grzybiczej jest usunięcie czynników ryzyka. Przede wszystkim chodzi tutaj o odpowiednią, regularną higienę jamy ustnej oraz okolic intymnych.

Kandydoza może być wywołana przez nieodpowiednią dietę, można też za jej przyczyną być leczona. Aby zapobiec kandydozie, warto spożywać owoce – pomarańcze, jabłka, morele, brzoskwinie – brązowego ryżu, płatków owsianych, kasz, jajek, ryby gotowane na parze. Dobrze jest wypijać dwa litry wody w ciągu dnia oraz sięgać po specjalne herbatki ziołowe. Dobrym sposobem jest także ograniczenie lub całkowita rezygnacja z alkoholu.

Aby wspomóc farmakoterapię grzybicy układu pokarmowego, można do diety włączyć leczenie ziołami. W tym celu wystarczy nabyć w aptece wyciąg na przykład z niebielistki, lawsonii bezbronnej, kurkumy czy imbiru lekarskiego i stosować je w higienie jamy ustnej jako płukanki.